Relaas van de schipbreuk
van het handelsschip Mytilida
AWARD
WINNER
------
GRAND PRIX
NAMI CONCOURS
KOREA
Een postkoloniaal schipbreukverhaal, verteld vanuit het perspectief van een mossel.
​
Dagboek door een mossel
Een mossel kleeft aan de romp van een schip en houdt een logboek bij van gebeurtenissen boven én
onder het dek. Zo’n weekdier heeft van onder aan de boeg maar beperkt zicht op het leven aan
boord. Bovendien is het voor een niet-menselijke verteller een hele uitdaging om grip te krijgen op
iets typisch menselijks als slavenhandel. De mossel noemt bijvoorbeeld iedereen een matroos, ook
diegene in boeien. Dit maakt de lezer extra alert: wat zie je expliciet, wat blijft verzwegen, en hoe
betrouwbaar is deze verteller? Als het schip zinkt, zinken die machtsverhoudingen mee, en de focus
van het verhaal verschuift radicaal naar menselijkheid en overleven.
​
GEÏLLUSTREERDE FICTIE | VAN 15 TOT 115 JAAR
Nog heel even wachten op het boek. Het komt niet toevallig uit in februari 2026: het is een klein,
maar erg waarderend saluut aan Black History Month. -> uitgegeven bij De Eenhoorn
Weekdier op de proef
Tijdens het creatieproces belichtten een handvol mededenkers, zelf auteurs en illustratoren, het
manuscript vanuit hun expertise over (de)kolonisatie en slavernij. Op basis van die gesprekken werd
het relaas verder gekneed. Zij kregen een plek in het boek op de rijk versierde wapenschildenpagina.
Die dialoog gaat ook verder na de verschijningsdatum: we vroegen spoken word kunstenaars uit
verschillende collectieven te reageren met eigen tekst om het gezichtspunt open te breken en het
verhaal te bevragen. Hou de socials in het oog voor meer info.
"Astrid Verplancke vangt gevoeligheden van mens én mossel in robuuste, maar genuanceerde penseelstreken."
​
De jury van Nami concours over de illustraties:
​
"It's work that shows a lot of power and expression, with a wonderful palette and a
strong visual language of a combination of painterly as well as drawing techniques.
Grounded in a tradition of Flemish expression, they see the work as surprising and challenging.
It forces us to think about ourselves.”
